Η γυναίκα στον έρωτα

Η γυναίκα στον έρωτα χρησιμοποιεί πολύ περισσότερο την καρδιά από το μυαλό της και αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα και το μεγάλο μειονέκτημά της. Είναι ευάλωτη ακόμα και στον ίδιο της τον εαυτό, καθώς μπορεί να νιώσει εύκολα ότι ο έρωτας της, σαν συναίσθημα μπορεί να την προδώσει.

Ερωτας και Ψυχη

Ο Ερωτας και η Ψυχη είναι ένα μυθολογικό ζευγάρι, που βασανίστηκαν πολύ μέχρι να μπορέσουν να χαρούν την αγάπη τους ανεμπόδιστα. Αν και ο Θεός Ερως στην αρχαιότητα ήταν υπεύθυνος για τα πάθη πολλών θνητών και μη, τελικά και ο ίδιος δεν γλίτωσε από τα βέλη του.

Αγάπη τι δύσκολο πράγμα...

http://www.youtube.com/watch?v=w04CR7gp8e8

Θάλασσα, Μιχάλης Χατζηγιάννης...

http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&NR=1&v=yR7HB8aeuLw

Ερωτικός λόγος, Σεφέρης...

Ρόδο τῆς μοίρας, γύρευες νὰ βρεῖς νὰ μᾶς πληγώσεις
μὰ ἔσκυβες σὰν τὸ μυστικὸ ποὺ πάει νὰ λυτρωθεῖ
κι ἦταν ὡραῖο τὸ πρόσταγμα ποὺ δέχτηκες νὰ δώσεις
κι ἦταν τὸ χαμογέλιο σου σὰν ἕτοιμο σπαθί.

Τοῦ κύκλου σου τὸ ἀνέβασμα ζωντάνευε τὴ χτίση
ἀπὸ τ᾿ ἀγκάθι σου ἔφευγε τὸ δρόμου ὁ στοχασμὸς
ἡ ὁρμή μας γλυκοχάραζε γυμνὴ νὰ σ᾿ ἀποχτήσει
ὁ κόσμος ἦταν εὔκολος. Ἕνας ἁπλὸς παλμός.

Μουσική και αρμονία...

Η μουσική και το τραγούδι είναι τροφή για το πνεύμα, όπως η προσευχή. Φυσικά, μπορείς να ακούς μουσική στο σπίτι σου ή σε χώρους συναυλιών, αλλά υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο να τραγουδάς εσύ ο ιδιος και στο να ακούς άλλους να τραγουδάνε. Για να το καταλάβεις, σκέψου τη διαφορά ανάμεσα στο να τρως εσύ ο ίδιος και να βλέπεις άλλους να τρώνε. Εκείνοι απολαμβάνουν ένα γευστικότατο φαγητό ενώ εσύ ...τίποτα! Και μετά, εκείνοι φεύγουν γεμάτοι ενέργεια ενώ εσύ μόλις και μετά βίας σέρνεις τα πόδια σου.Όταν τραγουδάς, ο μύχιος εαυτός σου επικοινωνεί με την παγκόσμια αρμονία.

Καλά Χριστούγεννα...

«᾿Ιδών ὁ Κτίστης ὀλλύμενον, τόν ἄνθρωπον χερςίν ὅν ἐποίησε, κλίνας οὐρανούς κατέρχεται· τοῦτον δέ ἐκ Παρθένου, θείας ἁγνῆς, ὅλον οὐσιοῦται, ἀληθείᾳ σαρκωθείς· ὅτι δεδόξασται.»

..Η ανάσα μου χλώμιασε το παράθυρο όπως χάζευα τον ουρανό. Ηξέρα ότι κάπου εκεί έξω, ανάμεσα στα τόσα μύρια φώτα και λαμπιόνια, λάμπει ακόμα.

Λάμπει εκείνο το Άστρο που για χιλιάδες χρόνια φωτίζει, όπως φώτισε εκείνη τη παγωμένη νύχτα του χειμώνα, το μονοπάτι των βοσκών που αντίκρυσαν το πρόσωπό Του.

‘’ Κλείσε τα μάτια σου και θα το δείς ..’’ μονολόγησα. Άφησε τη ψυχή σου ελεύθερη μέσα στο σκοτάδι να λουστεί με το φως Του.

Θαρρείς και σβήσανε όλα τα φώτα ξαφνικά και έμεινε εκεί μονάχο να φέγγει ολόλαμπρο..

‘’.. το έχω ξαναδεί και όμως..’’ ψιθύρισα. Ειναι εκεί κάθε νύχτα και Γεννιέται για τον καθένα απο μας κάθε μέρα.